Er werd over mijn buik gewreven….

“Mijn verhaal”

 

November, 2018 had ik een sollicitatiegesprek voor een functie in de metaal branche. Ik keek er erg naar uit. Niet om de hoek, maar een goed betaalde job die perfect bij mij paste. Zo dacht de interviewer er ook over, tot er over mijn buik werd gewreven alsof ik zwanger was. “We geven wel om de gezondheid van onze medewerkers”, werd mij medegedeeld. Ik wist niet wat mij overkwam. Overgewicht? Ja. Gezond? Ja. Op dat moment nog wel. Maar motiverend? Absoluut niet. Zulke opmerkingen, zeker in deze setting kunnen ontzettend averechts werken. Ik heb ook gelijk verklaard dat ik niet in zee wilde gaan met dit bedrijf.

Dat was eigenlijk het moment dat de knop in mijn hoofd langzamerhand om ging. Op dat moment woog ik ca. 140 kilo met een lengte van 1.90m. Ja, veel te zwaar. Maar ik redde mij nog prima. Qua conditie zat ik goed op pijl, want ik beoefende graag kickboksen.

Het geen wat mij verder heeft gebracht tot de keuze van een operatie, was op den duur toch mijn gezondheid. In een korte tijd kreeg ik 2 klappen uit een onverwachte hoek. Ik had een torenhoge bloeddruk. Gemiddeld zat ik op ca. 170/110. Het kan erger, dat klopt, maar houdt er rekening mee dat ik slechts 24 jaar oud was. En deze waarde was een gemiddelde over 24 uur. Dus ook slaap is meegerekend. Ik kreeg hier medicatie voor wat gelukkig erg effectief was. Ik merkte ook direct verschil met mijn gezondheid.

Toen kwamen de slaapklachten. Van het kastje naar de muur gestuurd in het ziekenhuis. Zo heb ik diverse paden bewandeld bij de KNO-, longarts en neuroloog. Na een “simpele”- en “uitgebreide” slaaptest kwam naar voren dat ik slaapapneu had. 24 jaar. Klachten die gemiddeld voorkomen op een later leeftijd. Dat was wel even confronterend. Het was niet het einde van de wereld, maar er moest wat veranderen.

Gelukkig trof ik de longarts, die nogal direct in zijn bewoording was. Na de uitslag te horen hebben gekregen, vergeet ik zijn woorden nooit meer: “Je bent ook veel te dik. Je moet afvallen!”. Ik vertelde mijn verhaal. Ik heb in het verleden 2 serieuze pogingen gedaan om af te vallen. 1 niet zo succesvol, de 2e poging ging een stuk beter.

Dankzij sporten, diëten, crashen en op mijn teentjes lopen, lukte het me om 35 kilo af te vallen. Het regende aan complimenten. Gek eigenlijk, dat die complimenten op een bepaald moment geen betekenis meer hebben. Crashen en diëten is niet levenslang vol te houden. In ieder geval niet voor mij. Ik zag een flinke stagnering in mijn gewichtsafname. Motivatie had op dat moment ook geen betekenis meer voor mij. En zo raakte de kilo’s me weer van alle kanten, inclusief rente. Op mijn toppunt woog ik ca. 154kg.

Na dit verhaal aan de longarts te hebben verteld, vroeg hij mij of ik al eens had nagedacht over professioneel hulp. Hij bleef er vaag over praten, tot ik hem tot stand bracht en vroeg wat hij concreet bedoelde. Hij doelde op een maagverkleining. Maar zo zwak ben ik toch niet? Dacht ik bij mijzelf. Maar goed, meneer heeft mij aan het denken gezet en daar ben ik hem tot de dag van vandaag dankbaar voor.

Na veel onderzoek te hebben gedaan, ervaringsdeskundigen hebben gesproken, heb ik toch de knoop doorgehakt. A choice of a lifetime. Onomkeerbaar, met 0,0 % spijt. Als ik een lijst moet maken met voor- en nadelen, is het tweede rijtje nadelen, nagenoeg leeg.

24 juni 2019. De dag van de operatie. Na helemaal klaargestoomd te zijn door het fantastische team van https://www.vitalys.nl ging het mes er in. Vanaf die dag werd ik gereset voor mijn gevoel. De eerste week na de operatie beleefde ik veel pijn. Zoveel zelfs, dat ik opnieuw werd opgenomen een dag na de operatie. Gelukkig was er niks ernstigs aan de hand en kon ik een dag later weer richting huis. De eerste week was echter wel een week om snel te vergeten. Veel pijn, immobiel, geen vast voedsel en (een externe factor) het was heel erg warm. Vanaf die week ging alles gigantisch snel.

De kilo’s vlogen er vanaf. 3 maanden na de operatie ben ik begonnen met sporten, wat ik tot de dag van vandaag graag doe. Alles gaat veel makkelijker dan voor de operatie, en ik heb het idee dat spieren ook sneller ontwikkelen. Al met al werkt het erg motiverend, en is het een dagelijkse standaard geworden. Niet verplicht voelen tot, maar het hoort er gewoon bij. Ik voel me gezond en bij mijn jaarlijkse controle (waar je bloed wordt gecontroleerd op waardes en vitamines en een fysieke onderzoek plus veel vragen over eventuele klachten) bleek dat mijn gezondheid inderdaad goed is. Wat een opluchting.

Niet alleen fysiek gaat het goed met me. Voorheen was ik erg snel moe, geen energie, weinig motivatie, snel zweten – een oververhit gevoel hebben en noem maar op. Een waslijst aan klachten en beperkingen die ik had met mijn zware lichaam zijn binnen een jaar verdwenen. Als sneeuw voor de zon. Ik heb er natuurlijk hard voor moeten werken. Het is geen wondermiddel, zeker voor mij niet. Vanaf het moment dat ik vast voedsel kon eten na de operatie, ontdekte ik dat ik geen verzadigd gevoel meer heb. Tot de dag van vandaag lijkt het alsof er geen grens is in de porties die ik naar binnen kan werken. Dat is natuurlijk niet helemaal de bedoeling van deze operatie, dus werd ik relatief snel op mijzelf aangewezen. Gelukkig kreeg ik hier veel ondersteuning bij van de professionals van Vitalys. De reden hiervoor is nog onbekend, maar psychisch ben ik hiermee ondersteund.

Anders is het risico vrij groot dat ik terugval in mijn oude gewoontes.

Kortom, a choice of a lifetime. Een keuze waar ik een jaar later geen moment spijt van heb gehad. Wat deze operatie en begeleiding mij heeft gebracht is fantastisch te noemen. Mensen herkennen mij niet meer (wat soms goed uitkomt 😉) en ik ben een heel ander persoon geworden.

Groetjes,

Darcey voor
Darcey Na

Darcey Eijkelkamp

https://www.facebook.com/darcey.eijkelkamp